Энэтхэгт ирээд нэг их удаагүй ч соёлын болон орчны шоктой тулгарч эхэллээ. Ер нь их сонин уламжлал, ёс заншил, шашин суртахуунтай хүмүүс юм. Энэ бүхнийг дараалуулан бичих гээд үзье байз.
Шок 1. Хамгийн анхны шок бол мэдээж цаг агаар. Индра Гандигийн нэрэмжит олон улсын онгоцны буудал дээр шөнөөр буулаа. Нэг л халуун бүгчим орчин бодож байсанаас илүү халуун байсан. Онгоцны буудлаас гарахаар алхаж явтал шууд машин тэрэг сүлжилдээд унахаар нь ихэд гайхтал гадаа гараад ирсэн байдаг байгаа. Монгол шиг од, сар харах, салхи үлээхийг мэдрэх шахууг бодож явсан надад энэ нь үнэхээр гайхалтай “гадаа нь гараад ирсэн юм уу” гэж өөрийн эрхгүй дуу алдахад хүргэлээ. Цаг агаар нь үнэн бүгчим, халуун, 37 градус гэнэ. Монгол халуундаа халуун л даа, 37 бол хүрэх үе байдаг л байх. Гэхдээ салхитай байдагт нь хамаг учир байж, сэрүүхэн санагддаг юм шиг ээ. Харин энд бараг салхи гарахгүй байгаа нь л халуун бүгчимийнх нь гол шалтгаан болов уу гэсэн онош тавиад байгаа. Зүгээр зогсож байхад л хөлс урсаал, авч гарсан алчуураараа хэдхэн удаа хөлсөө арчаал ахиж ачилтгүй нойтон болно. Би дээрээс нь халууцаж чаддаггүйг хэлэх үү үнэн хэцүү байлаа дасан зохицтолоо.
Шок 2. Төсөөлж байсанаас илүү ядуу хороололууд хүн зон. Дэли гэдэг нь орчин үеийн хөгжилтэй хот байх гэсэн бодол маань амьдрах газраа иртэлээ бөхөөгүй байсан ч өглөө босоол “еээ” гэж дуу алдав. Хамгийн өндөр нь 5 давхар байшин, бохир гудам, юуных нь мэдэгдэхгүй үнэр, үхэр, хүн тэрэгчин, энэтхэг түргэн хоолны газар. Анхны дүр зураг нэг иймэрхүү. Шинэ Дели нь ч ялгаа байхгүй намхан байшин, Энэтхэг стилтэй. Орчин нь үнэн авах юмгүй заваан. Дээрээс нь халуун, алхам дутамд юуных нь бүү мэд үнэрүүд солигдоол, айлын эрх хүүхэд бол энд амьдрахад нэлээд бэрх байна байх. Бохир усных нь хоолой гэрийнхээ хажуугаар, нэг шуудуугаар урсана, бороо орохоор нөгөөх нь халиал гараал ирнэ.
Үнэн энгийн амьдралын хэвшилтэй хүмүүс байна. Цээж нүцгэн, доогуураа алчуур ороосон, халуун засмал зам дээр хөл нүцгэн алхаж байгаа төрх их нийтлэг дайралдана. Их найрсаг инээн гараа даллаал хажуугаар өнгөрнө.
Шок 3. Халуун ногоо, хоол нь аймаар халуун ногоотой. Хятад хоол хажууд нь юу ч биш. Арга ч үгүй байхдаа энэ их бохирдол энэ тэрээтэй холилдсон хоол хүнснийхээ нян бактерийг ийм их халуун ногоогоор л устгахгүй бол бөөн өвчин зовлон болно биз. Одоо болтол жинхэнэ Энэтхэг хоол идэж чадахгүй л байгаа.
Гэхдээ хүнсний ногоо жимс энэ тэр бол их хямд байдаг юм байна лээ. Монгол харж байгаагүй харлаа ч зурагтаар харж байсан жимснүүдийг энд авч идэж болно. Бас жүүсийг нь оригоор нь шахуулаал их хямд ууж болно. Тэр нь их сайхан даа.
Шок 4. Энэтхэг хүмүүс баруун гараа дээд амны гар гээд зүүн гараа доод амны гар гэж үздэг гэнэ. Биеэ зассаныхаа дараа бөгсөө зүүн гараагаа угаадаг аж. Түүнд нь зориулсан сав суулга “00”-ийн өрөөнд нь байж байна. Бөөн асуудал үүсэв. “00”-ийн цаасны, ойр хавийн дэлгүүрүүдэд байдаггүй. Монгол руу захисан гэж байгаа. Үнэн инээдтэй.
Гадуур хоол идэхдээ тогоочыг нь хараад хоёр гараа ашиглаж байгаад нь “яана даа” гэж бодсон ч энэ бодлоос маань ходоод маань илүү хүчтэй байсан тул нэг их сэжиглэхээ больсон. Гэхдээ би “00”-ийн цаас хэрэглэж байгаа. Зарим нь уламжлалт энэ аргаа хэрэглэхийг зөвлөж л байна лээ, болий.
Шок 5. Манай гэрийн хаалгануудын түгжээ нь бүгд буруу талдаа буюу гадна талдаа байх юм. Уул нь бол хаалганы түгжээ дотор талдаа байж дотроос нь түгждэг биз дээ. Энд тийм биш юм аа их сонин, ялангуяа “00”-ийн өрөөнд орох, усанд орох энэ тэрд асуудал нэлээн үүсэж байна. Гаднаасаа цоожлуулаал, дуусахаараа “хөөе онгойлгоорой” гэж дуудаал үнэн гоё.
Шок 6. Ирсэний дараахан хоёр том жоом агнав. Эндэхийн жоом гэдэг нь бараг гэрийн хулгана шиг том юм байдаг юм байна. Би өөрөө айгаал, шалны мод шиг юмаар цохиж алсан, бас их хурдан гэж байгаа тэд нар. Энд ирсэнээсээ хойш хоёр том, хоёр жижиг нийт дөрвөн жоом, нэг хулгана агнасан “олзтой” байх шив.
Энд ер нь янз бүрийн амьтан ихтэй юм. Орой цэвэрлээд унтсан хананы буланд өглөө аалз нь тороо татсан байх нь энгийн асуудал, заримынх нь нэрийг мэдэх, заримынх нь нэрийг үл мэдэх амьтад зөндөө л байна. Ихэндээ дотор арзагнаад хэцүү байдаг байсан бол одоо арай дасаж байх шиг.
Шок 7. Таван давхар байшинг ганц ч машин техник ашиглахгүй барьчих юм аа. Манайд бол бөөн юм болно доо бараг. Гэтэл энд нэг ч оньсон, өргөдөг багаж хэрэгсэлгүй зүгээр л бүгдийг гараараа хийж байгааг харлаа. Энэ шинжээрээ бол Дели ч билүү хаанахын билээ метрог гараараа ухсан гэдэг нь үнэн юм байна л даа. Тэгээд энд байшинтай болох, барих гэдэг бас амар, хямд талдаа болтой. Хана нь гэхэд л 24-ийнх байна. Тэгээл шохой орно элдэв маяг байхгүй амархан босно. Аа нээрээ шал нь нэг чулуун хавтанг зүсэж хийж байгаа харагдсан.
Шок 8. Дэли их олон захтай. Зах дээр нь барааных нь үнэ буурах гэж үзүүлээд өгнө. 4500 рупины бараа (135 000 төг) 400 болтол (12 000 төг) буух нь энүүхэнд. Наймаа хийх талаараа хятадуудаас илүү ур ухаантай болтой юм. Аймаар өндөр үнэ хэлээл навс унаад өгнө. Мэдээж энд үнэтэй бараа нь үнэтэй, хямд нь хямд байна. Ерөнхийдөө л манайхаас хямд. Хүнсний бараа харин нэлээд хямд байгаа нь ашиглагддаг. Брэндийн бараа бол Энэтхэгт үйлдвэрлэсэн байх тул их боломжийн үнэтэй харагдсан. Манайхан болсон л хойно юмны үнэ, эмэгтэйчүүд хоёрыг нь асуудаг болохоор бичлээ. Харин эмэгтэйчүүдийг нь бол ёстой мэдэхгүй шүү.
Магадгүй зарим нэгэнд нь дэндүү муу талыг нь бичсэн мэт байж магадгүй. Гэхдээ худлаа зүйлс бас биш ээ. Энгийн ямар ч “өнцөггүй” нүдээр харахад ийм дүр байна. Мэдээж бичье гэвэл олон зүйл л байгаа даа одоо ингээд болно. Энэтхэг хүмүүс өөрсдийгөө “их хөгжиж байгаа, бид дэлхийд мундаг болно” гэсэн бодолтой байдаг мэт сэтгэгдэл надад төрсөн. Мэдээж Монголоос эдийн засгийн хөгжил сайн гээд илүү зүйл эдэнд байгаа ч дэд бүтэц муу, тог тасрах, аймаар удаан интернет нь тасрах гэх мэт “марзан” байдалууд нь дээрх бодолд нь итгэх итгэлд минь эргэлзээ төрүүлж л байгаа. Мөн аймаар олон ядуусаа яах гэж байгаам болоо. Монгол бол үсрээл 200 мянган ядуучуудтай байх, энд бол хэдэн зуун сая ш дээ. Тэгээд хүмүүс нь аймаар бүдүүлэг, ахуйн наад захын соёл их муутай гээд хэлээд байвал зөндөө л шалтагаар би Энэтхэгийг сайн сайханг муулмаар байна. За дараа болий доо.